​Wernisaż wystawy „Leopold Skulski. Farmaceuta i mąż stanu” w Senacie Rzeczypospolitej Polskiej

​Wernisaż wystawy „Leopold Skulski. Farmaceuta i mąż stanu” w Senacie Rzeczypospolitej Polskiej

6 kwietnia 2016 roku w Senacie RP odbyło się uroczyste otwarcie wystawy przygotowanej przez Główną Bibliotekę Lekarską pt. Leopold Skulski. Farmaceuta i mąż stanu.

Wystawę zaprezentowali: Stanisław Karczewski – Marszałek Senatu RP, Waldemar Kraska – Przewodniczący Senackiej Komisji Zdrowia, dr n. przyr. Wojciech Giermaziak – Dyrektor Głównej Biblioteki Lekarskiej oraz Marzena Skulska Lundgren – wnuczka brata Leopolda Skulskiego.

W uroczystości wzięli udział senatorowie i zaproszeni goście. Znaleźli się wśród nich m.in.: Adam Bielan – Wicemarszałek Senatu RP, Anna Anders – Senator, Członkowie Rady Naukowej GBL: prof. Jerzy Jurkiewicz – Prezes Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego, prof. Piotr Tomaszewski, prof. Andrzej Kaźmierczak, prof. Jan Pachecka, dr Jan Tarczyński – Dyrektor Centralnej Biblioteki Wojskowej, a także Hanna Świderska-Kicior – Wiceprezes Zarządu Fundacji Polskiego Państwa Podziemnego oraz Państwo Radeccy.

Gospodarzami wydarzenia byli ponadto Robert Gut – Zastępca Dyrektora GBL ds. Organizacyjnych, Ewa Młynarczyk – Zastępca Dyrektora GBL ds. Finansowych oraz Kuratorki wystawy: Katarzyna Karkutt-Miłek i Agata Ziemecka.

Prezentowana przez Główną Bibliotekę Lekarską wystawa, jest próbą wizualizacji życia i dokonań tego wielkiego Polaka. Jest ona chronologiczną kroniką ukazującą postać Leopolda Skulskiego jako farmaceutę, inżyniera chemika, działacza publicznego, politycznego i społecznego, a także jako przedsiębiorcę. Prezentuje także aspekty życia rodzinnego i prywatnego. Wystawę zamyka plansza ukazująca upamiętnienie postaci Leopolda Skulskiego w czasach nam współczesnych tablicami pamiątkowymi w Łodzi, Warszawie i Zamościu, z którego pochodził.

W ekspozycji zgromadzone zostały bardzo bogate materiały, ukazujące przebieg życia i kariery Skulskiego. Skulski pełnił funkcję premiera polskiego rządu w okresie od 13 grudnia 1919 roku do 9 czerwca 1920 roku. W koalicyjnym rządzie Wincentego Witosa, 24 lipca 1920 roku przyjął tekę ministra spraw wewnętrznych, wszedł w skład Rady Obrony Państwa. 28 czerwca 1921 roku złożył dymisję. Jego karierę polityczną zakończyła przegrana w wyborach do Senatu w 1922 roku. Mimo ostatecznego niepowodzenia rządów Skulskiego, jego wysiłki zmierzały do budowy silnej, niezależnej Rzeczpospolitej. Rzeczpospolitej, w której w drugiej połowie lat 30. powstawały zręby nowej gospodarki, w tym także farmacji. Starania te zniweczył jednak wybuch II wojny światowej.

Galeria