Prof. nadzw. dr hab. med. Jerzy Jurkiewicz

Urodził się dnia 22 października 1939 r. w Kruszwicy. W latach 1956-1963 studiował na Wydziale Lekarskim Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach (dawniej w Rokitnicy Bytomskiej).

Po uzyskaniu dyplomu lekarza i ukończeniu stażu podyplomowego rozpoczął pracę w Klinice Neurologii w Zabrzu. Po roku pracy został przeniesiony do tworzącego się Oddziału Neurochirurgii przy II Klinice Chirurgii w Zabrzu. Pracował tam jako asystent do 1971 r. uzyskując w tym czasie specjalizację
I stopnia z neurologii i I stopnia z anestezjologii oraz w 1971 roku tytuł doktora medycyny po obronie pracy na temat „Rola premedykacji przed zabiegami neurochirurgicznymi”.

W 1971 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie podjął pracę jako starszy asystent w Zespole Neurochirurgii Centrum Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej PAN.

W 1974 roku uzyskał specjalizację II stopnia z neurochirurgii i został adiunktem w klinice. Na tym stanowisku pracował do 1990 roku.

W roku 1990, po przeprowadzeniu przewodu habilitacyjnego, otrzymał tytuł doktora habilitowanego nauk medycznych, a w 1992 roku stanowisko docenta w Klinice Neurochirurgii - zastępcy Kierownika Kliniki. Na tym stanowisku pracował do roku 2005. Od 2005 r. został powołany na stanowisko Kierownika Kliniki Neurochirurgii II Wydziału Lekarskiego WUM i Ordynatora Oddziału Neurochirurgii Szpitala Bielańskiego w Warszawie.

Jako nauczyciel akademicki prowadzi zajęcia ze studentami na kierunku Lekarskim, Fizjoterapii i Nauki o Zdrowiu. Pełnił ważne funkcje akademickie (Pełnomocnik Rektora, Przewodniczący Komisji Rekrutacyjnej Oddziału Fizjoterapii). Jest autorem ponad 170 prac naukowych i doniesień zjazdowych. Odbył liczne staże naukowe we Francji, Niemczech, Rosji i Szwajcarii. W Klinice Neurochirurgii w Aarau, kierowanej przez światowej sławy neurochirurga prof.
Ch. Probsta, spędził w sumie ponad 3 lata, prowadząc w latach 1980-1990 badania dotyczące obrzęku mózgu, zastosowania potencjałów wywołanych
w diagnostyce neurochirurgicznej i wodogłowiu.

Od 1995 roku pełni funkcję Prezesa Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego, najstarszego, najbardziej zasłużonego stowarzyszenia lekarzy w Polsce (istnieje od 1820 roku), najściślej związanego z życiem swojego Miasta. Towarzystwo dzieliło z Warszawą jej dramatyczne, często tragiczne losy – lekarze, członkowie TLW, ginęli w czasie Powstań Narodowych i Wojen Światowych. W czasie II wojny światowej zginęło, zostało pomordowanych lub zmarło w obozach koncentracyjnych i łagrach ponad trzystu Członków Towarzystwa.

Obecnie w jego składzie działa między innymi Koło lekarzy i sanitariuszek Powstania Warszawskiego oraz absolwentów Szkoły Zaorskiego – tajnej Uczelni Medycznej w Warszawie. Ich obecność jest dla Towarzystwa dumą i satysfakcją i świadczy iż Towarzystwo Lekarskie Warszawskie właściwie wypełnia swoje zadania określone 190 lat temu słowami poprzedników – służyć Ludziom i Ojczyźnie. Staraniem członków Towarzystwa został ufundowany i odsłonięty pomnik
– obelisk poświęcony pamięci poległych w Powstaniu Warszawskim, lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów i medyków, ustawiony na Placu Wolności w Muzeum Powstania Warszawskiego. Wspólnie ze Związkiem Powstańców Warszawskich, Towarzystwo ustanowiło medal „Godnemu Chwały” przyznawany żołnierzom Powstańczych Służb Sanitarnych.

TLW jest wydawcą Pamiętnika Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego, wznowionego w 1997 jako dar Towarzystwa dla Warszawy z okazji 600–lecia jej społeczności. Pamiętnik wychodzi od 1837 roku i jest najstarszym czasopismem lekarskim w Polsce i jednym z najstarszych w Europie.

Od 1996 roku prof. Jerzy Jurkiewicz jest członkiem – korespondentem, a od 2005 r. członkiem rzeczywistym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego - elitarnej korporacji uczonych polskich. Posiada wiele odznaczeń lekarskich i medycznych, w tym najwyższe: Gloria Medicinae 2001 i Laudabilis 2006. W 2006 r. otrzymał godność Członka Honorowego Towarzystwa Neurochirurgów Federacji Rosyjskiej.

Od 1998 r. jest Członkiem Rzeczywistym Europejskiej Akademii Neurotraumatologii. Pełni funkcję Wiceprzewodniczącego Zarządu Głównego Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich i Przewodniczącego Sądu Koleżeńskiego Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Neurochirurgów.

W latach 2006-2009 był Przewodniczącym Komisji ds. Zwalczania Dopingu w Sporcie. Przez wiele lat pełnił funkcję Konsultanta Wojewódzkiego w dziedzinie neurochirurgii, a w latach 2005-2007 funkcję Konsultanta Wojewódzkiego w zakresie Fizjoterapii. Był organizatorem i współorganizatorem wielu międzynarodowych i krajowych kongresów, konferencji i sympozjów naukowych, pełniąc funkcję przewodniczącego sesji lub moderatora.

W roku 2009 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Kiersztanowa – wsi sołeckiej na Mazurach.

Otrzymał wiele odznaczeń państwowych i akademickich.