Ludwik Hirszfeld, lekarz, bakteriolog i immunolog, twórca polskiej szkoły immunologicznej oraz nowej dziedziny nauki – seroantropologii. Urodził się 5 sierpnia 1884 r. w Warszawie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej zamożnego kupca Stanisława Hirszfelda i Jenny z Ginsbergów. Studiował medycynę w Würzburgu i Berlinie, gdzie zainteresował się bakteriologią i serologią. W 1907 r. uzyskał doktorat, a następnie pracował w Heidelbergu i Zurychu, gdzie w 1914 r. uzyskał habilitację.
W 1910 r., wspólnie z Emilem von Dungernem, prowadził pionierskie badania nad grupami krwi. Udowodnili dziedziczny charakter grup krwi, przyczyniając się do rozwoju serologii i transfuzjologii. Hirszfeld wprowadził również oznaczenia grup 0, A, B i AB, które z czasem zostały przyjęte w międzynarodowej nomenklaturze. Prowadził także badania nad czynnikiem Rh i konfliktem serologicznym.
Podczas I wojny światowej zajmował się zwalczaniem epidemii tyfusu plamistego i duru brzusznego w Serbii. Po odzyskaniu niepodległości współtworzył Państwowy Zakład Higieny w Warszawie, gdzie prowadził badania z zakresu bakteriologii, immunologii i epidemiologii. W czasie II wojny światowej został wraz z rodziną przesiedlony do getta warszawskiego. W 1942 r. uciekł z getta i do końca wojny ukrywał się po tzw. aryjskiej stronie.
Po wojnie związał się z Wrocławiem. W 1945 r. organizował Wydział Lekarski Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu, którego został pierwszym dziekanem, oraz kierował Zakładem Mikrobiologii. W 1952 r. utworzył Instytut Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN, obecnie noszący jego imię. Hirszfeld był twórcą polskiej szkoły immunologicznej i współtwórcą seroantropologii, zajmującej się występowaniem grup krwi w różnych populacjach. Jego dorobek miał istotne znaczenie dla rozwoju immunologii, transfuzjologii i medycyny laboratoryjnej.
Ludwik Hirszfeld zmarł 7 marca 1954 r. we Wrocławiu. Został pochowany wraz z żoną, lekarką Hanną Hirszfeldową, na Cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu. Ludwik Hirszfeld należy do grona najważniejszych polskich uczonych zajmujących się immunologią i serologią. Jego badania nad dziedziczeniem grup krwi oraz wkład w rozwój transfuzjologii pozostawiły trwały ślad w historii medycyny.

